یکی دیگر از حرکت ها برای پایان بخشیدن به جنگ ویتنام » بسیج ملی برای پایان دادن جنگ – ویتنام –» بود . MOBE یا national mobilization to end the war نام این بسیج همگانی بود . این حرکات با استقبال عجیب مردم حمایت شد . یکی از تاثیرگذارترین اقدامات این جنبش ، تظاهرات 100 هزار نفری مقابل پنتاگون در طول برگزاری » کنوانسون دموکراتیک ملی » بود . از دیگر مسائل تاثیر گذار در این برهه زمانی از تاریخ آمریکا فعالیت حزب پلنگ های سیاه – black panters – بود . همان طور که از نام این گروه ( حزب – معنای سیاسی حزب در اینجا مد نظر نیست ) پیداست ، این گروه برنامه ریز تحرکات سازماندهی شده برای بازپس گیری حق سیاهان در جامعه حال حاضر آمریکا بود . ( اگر به یاد داشته باشید شان پن در فیلم ترور نیکسون در پی تنفر از وضعیت حاکم در نظام سیاسی و اداری آمریکا ، خواستار عضویت در این گروه شد که البته به دلیل سفید پوست بودن با مخالفت اعضای گروه مواجه شد . ) این گروه به طور مختصر خواسته های خودشون را در بیانیه ای به عنوان » آنچه میخواهیم ، آنچه باور داریم » یا »"what we want , what we believe : black panters party platform and programs منتشر کردند . مفاد این بیانیه صرفا مربوط به سیاه پوستان و اعتراض به شرایط سخت آنان میشد . باز میگردیم به وقایع نگاری سال 68 . نکته ای که لازم به یادآوری میدانم این است که به دلیل تعدد مسائلی چون راه پیمایی ها ، شورش ها ، حمله پلیس به تظاهر کنندگان ، کشته ها ، اعتصاب های دانشجویان و . . . در این برهه زمانی بنده از ذکر آنان پرهیز میکنم . در میان اعتراضات دانشجویان آمریکا در شیکاگو و نیویورک ، خبر از اعتراض دانشجویان فرانسه به گوش میرسید . تظاهرات دانشجویان در فرانسوی تا جایی پیش رفت که این اعتراضات به اعتصاب 10 میلیون نفری از کارگران فرانسه و حضور 10 هزار پلیس ضد شورش در پاریس شد . جلسات تلاش برای صلح در ویتنام که در پاریس برگزار میشد از سوی هر دو سوی گفت و گو کنندهبه بن بست رسیده اعلام میشود . 5 ژوئن 1968 رابرت کندی دقایقی قبل از اعلام پیروزیش در مرحله ی اول انتخابات ریاست جمهوری در لس آنجلس ترور میشود . سرانجام جمهوری خواهان روی نیکسون برای کاندیداتوری به موافقت میرسند . همه تقاضا ها برای اجتماع هیپی ها توسط دولت رد میشوند . سناتور مک گاورن هم کاندیداتوری خود را از سوی دموکرات ها اعلام میکنند . MOBE در لینکلن پارک شروع به تمرینات و سازمادهی هایی برای مهار ضربه احتمالی پلیس ضد شورش میکنند . 6000 نیروی گارد ملی برای مهار شورش آماده میشوند . این هفته که به هفته همایش معروف است شامل تظاهرات ها و درگیری های فراوانی است . دموکرات ها و کاندیدای آنان مک کارتی حرکات پلیس را محکوم میکند . سرانجام پس از همه ی درگیری ها ریچارد نیکسون با 500 هزار رای اختلاف رئیس جمهور آمریکا میشود . مدتی بعد » کمیسیون ملی بررسی دلایل بروز خشونت و جلوگیری از آن » گزارشی تحت عنوان » واکر » با برچسب » شورش پلیس » منتشر میکند و وقایع اخیر را محکوم میکند . در سال 69 همه رهبران هیپی ها به دادگاه فرا خوانده میشوند . انجمن دموکرات های دانشجو هم به » حزب رنجبران ترقی خواه » و » جنبش انقلابی جوانان » تقسیم میشوند . 25 هزار نیرو از ویتنام به دستور نیکسون خارج میشوند . در همین سال فستیوال عجیب » وودستاک » در سالگرد » فستیوال زندگی » ( فستیوالی که هیپی ها برای مخالفت با » کنوانسون مرگ » دموکرات ها برگزار کرده بودند) برگزار شد . بابی سیل از رهبران هیپی ها پس از اعتراض های شدید به دادگاه با دستان و دهان بسته به دادگاه منتقل میشود . او را به 4 سال حبس به خاطر توهین به دادگاه محکوم میکنند . البته حکم او بعدها تغییر کرد . دو تن از رهبران پلنگهای سیاه توسط پلیس و با گلوله کشته میشوند . دادگاه همه رهبران هیپی ها را از اتهام توطئه تبرئه میکند اما عده ای از آنان را به دلیل ترغیب برای شورش محکوم به 5 سال زندان میکند ، که البته این حکم در دادگاه تجدید نظر لغو شده و همه ی آنان تبرئه میشوند . نیکسون در دور بعدی انتخابات هم رای کافی برای ابقاء در سمت خود را به دست می آورد اما پس از رسوایی واترگیت مجبور به استعفا میشود . وقایع نگاری ریشه های هیپیزم تمام شد اما این سلسله مقالات در باب هیپیزم ادامه دارد .
riba گفت،
نوامبر 8, 2009 در 17:14
بعد اینکه من نوشته های تو رو که می خونم احساس می کنم مال خودم خیلی جلف و اینان…