«هیپی ها چه می خواهند ؟ یا مانیفست هیپیزم » اسم معروف ترین و جامع ترین بیانیه ی هیپی ها در تشریح آنچه آنان میخواهند ( آنچه آنان نمیخواهند ) است . این بیانیه در حقیقت متن سخنرانی جری روبین از رهبران جنبش هیپی ها در دهه 60 میلادی آمریکا در جمع دانشجویان برکلی در برکلی کمپوس ( استادیوم دانشگاه برکلی ) است . یکی از مهمترین وقایع در تاریخ نگاری ریشه های جنبش هیپیزم ، سلسله تحرکات جنبش های دانشجویی آمریکا در دهه 60 است . البته بزرگترین نمود این تحرکات در شیکاگو و نیویورک در سالهای 67 و 68 اتفاق افتاد . سالهای 67 و 68 اوج مخالفت های مردمی-دانشجویی با جنگ ویتنام بود . شاید اساسی ترین دلیل اتحاد گروه های مختلف دانشجویی در سراسر آمریکا همین مسئله مخالفت با جنگ ویتنام بود . در سال 67 » انجمن ملی دانشجویان » تصمیم به مخالفت جدی تر با سیاست های کنونی احزاب حاکم بر آمریکا گرفت و تا جایی پیش رفت که این انجمن و اکثر فعالان جنبش دانشجویی آمریکا تصمیم گرفتند که حزب سومی در جامعه سیاسی آمریکا درکنار احزاب دموکرات و جمهوری خواه به وجود بیاورند ( منظور احزاب دارای قدرت آمریکاست که توانایی اعلام کاندیدا برای انتخابات های مختلف را دارا هستند و نه احزاب منفعل که صرفا برای حفظ نماد دموکراسی در آمریکا به وجود آمده اند و دارای هیچ قدرت اجرایی تاثیر گذاز در سیاست آمریکا نیستند . ) . تقریبا اجماعی جزئی روی کاندیداتوری مارتین لوتر کینگ برای انتخابات ریاست جمهوری پیش روی صورت گرفت . اما گروه های چپگرا که خواهان قدرت بیشتری بودند با این مسئله مخالفت کردند و به حزب دموکرات پیوستند . البته عده ای دیگر از دانشجویان صرفا خواهان حذف جانسون از کاندیداتوری دوره بعدی انتخابات بودند ، این مسئله با رابرت اف کندی در میان گذاشته شد اما وی حرکت حذف جانسون از کاندیداتوری را نپذیرفت . در همین میان فعالان سیاسی در اتاق ابی هافمن در نیویورک گرد هم میآیند تا تصمیمی برای تشکیل فستیوالی در مخالفت با » کنوانسیو مرگ » دموکرات ها بگیرند در همین جلسه پل کراسنر این گروه را به نام » هیپی ها » میخواند . yippie به معنی young international porotests party است . در سال 68 بنجامین اسپاک که دانشجویان خواهان انتخاب وی به عنوان معاون کینگ در سمت ریاست جمهوری بودند از سوی دادگاه به خاطر تبلیغ برای فرار سربازان از جنگ فرا خوانده شد . در همین میان جمهوری خواهان نیز بی کار ننشستند و ریچار نیکسون را به عنوان کاندیدای مورد حمایت خود اعلام کردند . البته شایان ذکر است که درگیری پلیس و سیاه پوستان در اثر مبارزه آنان علیه نژاد پرستی در این برهه به اوج خود رسیده بود تا جایی که پلیس چندین بار به سوی این معترضان آتش گشوده بود . سناتور کندی در تصمیم خود تجدید نظر کرد و پا به عرصه ی انتخابات گذاشت . البته کاندیدای دیگر ضد جنگ سناتور یوگن مک کارتی نیز در رای گیری های اولیه برتری نسبی نسبت به پرزیدنت جانسون بدست آورده بود اما در پایان جانسون از دور اول رای گیری پیروز بیرون آمد . پس از پیروزی جانسون ، مارتین لوتر کینگ در ممفیس تنسی ترور شد . این واقعه موجب شلوغی های فراوانی در سراسر آمریکا شد .
eli گفت،
نوامبر 6, 2009 در 19:32
آقا اجازه اینا با اون وودستاک و بر و بچشونم نسبتی دارن؟ woodstock, 3 days of peace and music? ها؟
btw, like this one better mr.trashhead